વારંવાર ક્રાંતિના માર્ગ પર ચાલવા છતાં કોઈ દેશ એક જ જગ્યાએ કેમ અટવાયેલો રહે છે? નેપાળમાં, દર 10-15 વર્ષે, યુવાનો રસ્તા પર ઉતરે છે, જૂનું શાસન હચમચી જાય છે, આશાઓ જાગે છે, પરંતુ પરિણામ એ જ જૂનું છેતરપિંડી છે.
ફણીશ્વર નાથ રેણુએ તેમના પુસ્તક નેપાળી ક્રાંતિ કી કથામાં નેપાળના ઇતિહાસમાં દરેક અધૂરી ક્રાંતિનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. તેમના મતે, ક્રાંતિનો હેતુ ફક્ત સત્તા બદલવાનો નહોતો, પરંતુ તે સમાનતા અને ન્યાયનો પહેલો પ્રયાસ હતો, અને આજના અવાજો, હિંસક હોય કે શાંતિપૂર્ણ, ન્યાય અને સમાનતા માટેની એ જ જૂની ભૂખના પડઘા છે, જે દાયકાઓથી અધૂરી રહી છે. ક્લિયર કટમાં, આપણે આ અધૂરા સંઘર્ષના સ્તરોને ઉજાગર કરીશું, અને જોઈશું કે શું આ વખતે ખરેખર કંઈક બદલાશે, કે પછી આપણને ફરીથી એ જ દગો મળશે? આવો, ઇતિહાસના અરીસામાં જોઈએ.
